MFO S.A. Roczne sprawozdanie finansowe zgodne z MSSF za 2024 rok zakończony dnia 31.12.2024 (w tys. zł)
Dane finansowe, jeśli nie wskazano inaczej zaprezentowane zostały w tys. zł.
16
poprzez pogrupowanie podobnych pozycji zapasów – w przypadku zapasów pełnowartościowych. Odpis
dokonywany jest w koszty okresu, koszty operacyjne własne sprzedaży.
Wartości materiałów i innych surowców przeznaczonych do wykorzystania w procesie produkcji zapasów nie
odpisuje się do kwoty niższej od ceny nabycia lub kosztu wytworzenia, jeżeli oczekuje się, że wyroby gotowe, do
produkcji których będą wykorzystane, zostaną sprzedane w wysokości ceny nabycia lub kosztu wytworzenia lub
powyżej ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Jeżeli jednak spadek cen materiałów wskazuje na to, że cena
nabycia lub koszt wytworzenia wyrobów gotowych będą wyższe od wartości netto możliwej do uzyskania, wartość
materiałów odpisuje się do poziomu wartości netto możliwej do uzyskania.
Szacunki wartości netto możliwej do uzyskania opierają się na najbardziej wiarygodnych dowodach, dostępnych w
czasie sporządzania szacunków, co do przewidywanej kwoty możliwej do zrealizowania z tytułu sprzedaży
zapasów. Szacunki te uwzględniają wahania cen oraz kosztów, odnoszące się bezpośrednio do zdarzeń mających
miejsce po zakończeniu okresu w stopniu, w jakim zdarzenia te potwierdzają warunki istniejące na koniec okresu.
W przypadku zapasów wyrobów gotowych szacunki wartości netto możliwej do uzyskania opierają się na cenach
sprzedaży lub marżach bądź narzutach faktycznie osiągniętych na sprzedaży przez Spółkę w okresie po dniu
bilansowym. W przypadku zapasów materiałów surowców do produkcji ich średnia cena na magazynie jest
konfrontowana z prognozowanymi referencyjnymi wskaźnikami cen stali publikowanymi przez branżowe
stowarzyszenia i wywiadownie analityczne.
Spółka dokonuje odpisów na koniec każdego kwartału. W każdym kolejnym okresie dokonuje się nowego
oszacowania wartości netto możliwej do uzyskania. Odwrócenie odpisu wartości zapasów, wynikające ze
zwiększenia ich wartości netto możliwej do uzyskania, ujmuje się jako zmniejszenie kwoty zapasów ujętych jako
koszt okresu, w którym odwrócenie odpisu wartości miało miejsce.
Należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności
Należności handlowe oraz pozostałe zaliczane są do grupy aktywów finansowych i na dzień bilansowy wyceniane
są w zamortyzowanym koszcie.
Zgodnie z treścią MSSF 9 „Instrumenty finansowe”, w momencie początkowego ujęcia należności handlowe
wycenia się w cenie nabycia, tj. w wartości godziwej uiszczonej zapłaty. Wartość ta określana jest na podstawie
ceny transakcji lub (w przypadku braku możliwości określenia tej ceny) zdyskontowanej sumy wszystkich przyszłych
otrzymanych płatności.
Po początkowym ujęciu należności handlowe wycenia się, w zamortyzowanej cenie nabycia, stosując metodę
efektywnej stopy procentowej. Należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe o terminie zapadalności poniżej
12 miesięcy od dnia powstania (tj. niezawierające elementu finansowania), nie podlegają dyskontowaniu i są
wyceniane w wartości nominalnej pomniejszonej o ewentualne odpisy z tytułu utraty wartości.
Na dzień kończący okres sprawozdawczy, Spółka dokonuje oszacowania oczekiwanej straty kredytowej z tytułu
składników aktywów finansowych wycenianych według zamortyzowanego kosztu i tworzy odpis aktualizujący.
Model utraty wartości bazuje na kalkulacji strat oczekiwanych. Odpisy aktualizujące należności, zależnie od rodzaju
danej należności, zalicza się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych lub kosztów finansowych.
Na dzień powstania należności w walucie obcej są wyceniane według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego
dzień powstania należności (wystawienia faktury). Na dzień bilansowy należności w walucie obcej wyceniane są
według średniego kursu NBP obowiązującego na dzień bilansowy.
Środki pieniężne i ich ekwiwalenty
Do środków pieniężnych i ich ekwiwalentów zaliczane są środki pieniężne w kasie, w banku, środki pieniężne w
drodze, a także lokaty bankowe i inne papiery wartościowe oraz odsetki od aktywów finansowych, które są płatne
lub wymagalne w ciągu 6 miesięcy od dnia ich otrzymania, wystawienia, nabycia lub założenia.
Spółka klasyfikuje środki pieniężne i ich ekwiwalenty jako aktywa finansowe wyceniane w zamortyzowanym
koszcie, z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości ustalonych zgodnie z modelem strat oczekiwanych.
Na dzień bilansowy aktywa wyrażone w walucie obcej przelicza się po obowiązującym na ten dzień średnim kursie
ogłoszonym dla danej waluty przez NBP.
W ciągu roku obrotowego wpływy i wypływy z rachunku walutowego są wyceniane według następujących zasad:
w przypadku zrealizowanej sprzedaży lub zakupu waluty ewidencja odbywa się według kursu kupna lub
sprzedaży użytego do tej transakcji,
w sytuacji gdy nie dochodzi do nabycia lub sprzedaży waluty wycena wpływów na rachunek walutowy
bankowy i wypływów z tego rachunku odbywa się poprzez zastosowanie średniego kursu NBP z dnia
poprzedzającego dzień transakcji,