Utrata wartości rzeczowego majątku trwałego i wartości niematerialnych oprócz wartości firmy
Na każdy dzień bilansowy Spółka dokonuje przeglądu wartości bilansowych posiadanego majątku trwałego i wartości
niematerialnych w celu stwierdzenia, czy nie występują przesłanki wskazujące na utratę ich wartości. Jeżeli stwierdzono
istnienie takich przesłanek, szacowana jest wartość odzyskiwalna danego składnika aktywów, w celu ustalenia
potencjalnego odpisu z tego tytułu. W sytuacji, gdy składnik aktywów nie generuje przepływów pieniężnych, które są w
znacznym stopniu niezależne od przepływów generowanych przez inne aktywa, analizę przeprowadza się dla grupy
aktywów generujących przepływy pieniężne, do której należy dany składnik aktywów. Jeśli możliwe jest wskazanie
wiarygodnej i jednolitej podstawy alokacji, składniki majątku trwałego Spółki alokowane są do poszczególnych jednostek
generujących przepływy pieniężne lub do najmniejszych grup jednostek generujących takie przepływy, dla których można
wyznaczyć wiarygodne i jednolite podstawy alokacji.
W przypadku wartości niematerialnych o nieokreślonym okresie użytkowania, test utraty wartości przeprowadzany jest
corocznie oraz dodatkowo wtedy, gdy występują przesłanki wskazujące na możliwość wystąpienia utraty wartości.
Wartość odzyskiwalna ustalana jest jako wyższa spośród dwóch wartości: wartość godziwa pomniejszona o koszty
sprzedaży lub wartość użytkowa. Ta ostatnia wartość odpowiada wartości bieżącej szacunku przyszłych przepływów
pieniężnych zdyskontowanych przy użyciu stopy dyskonta brutto uwzględniającej aktualną rynkową wartość pieniądza w
czasie oraz ryzyko specyficzne dla danego składnika aktywów.
Jeżeli wartość odzyskiwalna jest niższa od wartości bilansowej składnika aktywów (lub jednostki generującej przepływy
pieniężne), wartość bilansową tego składnika lub jednostki pomniejsza się do wartości odzyskiwalnej. Odpis z tytułu utraty
wartości ujmuje się niezwłocznie jako koszt okresu, w którym wystąpiła, z wyjątkiem sytuacji, gdy składnik aktywów
wykazywany był w wartości przeszacowanej (wówczas utrata wartości traktowana jest jako obniżenie wcześniejszego
przeszacowania).
Jeśli odpis z tytułu utraty wartości ulega następnie odwróceniu, wartość netto składnika aktywów (lub jednostki
generującej przepływy pieniężne) zwiększana jest do nowej oszacowanej wartości odzyskiwalnej, nieprzekraczającej
jednak wartości bilansowej tego składnika aktywów jaka byłaby ustalona, gdyby w poprzednich latach nie ujęto odpisu z
tytułu utraty wartości składnika aktywów / jednostki generującej przepływy pieniężne. Odwrócenie odpisu z tytułu utraty
wartości ujmuje się w niezwłocznie w rachunku zysków i strat, o ile składnik aktywów nie podlegał wcześniej
przeszacowaniu – w takim przypadku, odwrócenie straty z tytułu utraty wartości traktuje się jak zwiększenie z aktualizacji
wyceny.
Zapasy
Zapasy obejmują towary i materiały. Towary i materiały wykazuje się w cenie nabycia, która obejmuje cenę zakupu
powiększoną o cła importowe, koszty transportu, załadunku, wyładunku i inne koszty bezpośrednio związane z
pozyskaniem towarów i materiałów pomniejszonej o opusty i rabaty, jednak nie wyższej niż cena sprzedaży netto.
Rozchód materiałów i towarów odbywa się według ceny średniej ważonej.
Cena sprzedaży netto jest to możliwa do uzyskania na dzień bilansowy cena sprzedaży bez podatku od towarów i usług.
Dodatkowo, na każdy dzień bilansowy, Spółka kalkuluje odpis na zapasy w oparciu o analizę wiekowania zapasów.
Spółka dokonuje oszacowania przewidywanej utraty wartości przy ich dalszej odsprzedaży dla towarów znajdujących się
w najstarszych przedziałach wiekowania, w oparciu o transakcje zrealizowane na tych samych lub podobnych rodzajowo
towarach. Do analizy brane są transakcje przeprowadzone w ostatnim kwartale roku obrotowego, mając na uwadze dużą
zmienność cen towarów i szybkie starzenie ekonomiczne (sprzęt komputerowy, elektronika użytkowa). Kalkulacja odpisu
uwzględnia średni poziom wyrównania cen przez dostawców dla towarów referencyjnych w przedziale wiekowym poniżej
30 dni.
Rezerwy
Rezerwy wykazuje się w przypadku wystąpienia w Spółce bieżących zobowiązań (prawnych lub zwyczajowych),
będących konsekwencją zdarzeń z przeszłości, w sytuacji, kiedy konieczność uregulowania ich przez Spółkę jest
prawdopodobna, a wielkość tych zobowiązań można wiarygodnie wycenić.
Ujmowana kwota rezerwy odzwierciedla możliwie najdokładniejszy szacunek kwoty wymaganej do rozliczenia bieżącego
zobowiązania na dzień bilansowy, z uwzględnieniem ryzyka i niepewności związanej z tym zobowiązaniem. W przypadku
wyceny rezerwy metodą szacunkowych przepływów pieniężnych koniecznych do rozliczenia bieżącego zobowiązania, jej
wartość bilansowa odpowiada wartości bieżącej tych przepływów.
Jeśli zachodzi prawdopodobieństwo, że część lub całość korzyści ekonomicznych wymaganych do rozliczenia rezerwy
będzie można odzyskać od strony trzeciej, należność tę ujmuje się jako składnik aktywów, jeśli prawdopodobieństwo
odzyskania tej kwoty jest odpowiednio wysokie i da się ją wiarygodnie wycenić.