Imperio ASI S.A.
Sprawozdanie finansowe sporządzone według międzynarodowych standardów sprawozdawczości finansowej
za okresy 12 miesięczne zakończone 31 grudnia 2025 roku i 31 grudnia 2024 roku (w tysiącach złotych)
16
Pożyczki i należności to niebędące instrumentami pochodnymi aktywa finansowe o ustalonych lub możliwych do ustalenia płatnościach,
nienotowane na aktywnym rynku. Powstają wówczas, gdy Spółka wydaje środki pieniężne, dostarcza towary lub usługi bezpośrednio
dłużnikowi.
Należności ujmowane są początkowo według wartości godziwej. Po początkowym ujęciu, należności te wycenia się w wysokości
zamortyzowanego kosztu, przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej, z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości.
Odpis z tytułu utraty wartości należności dokonuje się, gdy istnieją obiektywne dowody na to, że jednostka nie będzie w stanie otrzymać
wszystkich należnych kwot. Kwotę odpisu stanowi różnica pomiędzy wartością bilansową danego składnika aktywów, a wartością bieżącą
szacowanych przyszłych przepływów pieniężnych, zdyskontowanych według efektywnej stopy procentowej. Odpis jest tworzony w ciężar
pozostałych kosztów operacyjnych.
Odpisy na należności wątpliwe oszacowywane są wtedy, gdy ściągnięcie pełnej kwoty należności, zgodnie z pierwotnymi warunkami,
przestało być prawdopodobne. Wielkość odpisu stanowi różnicę między wartością księgową a wartością możliwą do odzyskania, która
stanowi bieżącą wartość spodziewanych przepływów pieniężnych, zdyskontowaną przy użyciu stopy procentowej właściwej dla podobnych
pożyczkobiorców. Należności nieściągalne są odpisywane w koszty operacyjne w momencie stwierdzenia ich nieściągalności. Wartość
należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu aktualizującego, w odniesieniu
do:
• należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości – do wysokości należności nie objętej gwarancją
lub innym zabezpieczeniem należności, zgłoszonej likwidatorowi lub sędziemu komisarzowi w postępowaniu upadłościowym,
• należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na
zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego - w pełnej wysokości należności,
• należności kwestionowanych przez dłużników oraz, z których zapłatą dłużnik zalega, a według oceny sytuacji majątkowej i
finansowej dłużnika, spłata należności w umownej kwocie nie jest prawdopodobna - do wysokości nie pokrytej gwarancją lub
innym zabezpieczeniem należności,
• należności stanowiących równowartość kwot podwyższających należności, w stosunku do których uprzednio dokonano odpisu
aktualizującego - w wysokości tych kwot, do czasu ich otrzymania lub odpisania,
• należności przeterminowanych lub nieprzeterminowanych o znacznym stopniu prawdopodobieństwa nieściągalności, w
przypadkach uzasadnionych rodzajem prowadzonej działalności lub strukturą odbiorców - w wysokości wiarygodnie
oszacowanej kwoty odpisu, w tym także ogólnego, na nieściągalne należności.
Ponadto dokonuje się odpisów aktualizujących wartość należności w wysokościach nie mniejszych niż:
• 100% w stosunku do należności skierowanych na drogę sądową, w przypadkach wykazanego niezasadnego pozwu sądowego
spółka może odstąpić o tworzenia odpisu,
• 100% w stosunku do należności przeterminowanych powyżej 12 miesięcy (licząc od daty terminu płatności), z uwzględnieniem
spłat, porozumień itp. mających miejsce po dniu bilansowym,
• 50% w stosunku do należności przeterminowanych od 6 do 12 miesięcy (licząc od daty terminu płatności), z uwzględnieniem
spłat, porozumień itp. mających miejsce po dniu bilansowym.
Corocznie analizuje się czy powyższe zasady tworzenia odpisów odpowiadają faktycznej utracie wartości należności. Odpisy aktualizujące
wartość należności zalicza się do kosztów operacyjnych lub do kosztów finansowych jeżeli dotyczą one odsetek. W przypadku ustania
przyczyny, dla której dokonano odpisu aktualizującego wartość aktywów, całość lub odpowiednia część uprzednio dokonanego odpisu
aktualizującego zwiększa wartość danego składnika aktywów i korygowane są koszty operacyjne lub odpis zaliczany jest do przychodów
finansowych.
d) Leasing (MSSF 16)
Standard wskazuje jak rozpoznawać, mierzyć, prezentować i ujawniać informacje dotyczące umów najmu, dzierżawy i leasingu, w których
odpłatnie następuje użyczenie składnika aktywów na pewien okres czasu. Standard wprowadza jeden model księgowy dla wszystkich
leasingobiorców – znika podział na leasing operacyjny i finansowy. Leasingobiorcy muszą rozpoznawać prawa do użytkowania aktywów i
zobowiązania leasingowe w bilansie. W przypadku leasingów krótkoterminowych (poniżej 12 miesięcy) lub tych o niskiej wartości,
leasingobiorca ma prawo zastosować wyłączenie i rozliczać takie umowy na dotychczasowych zasadach. Spółka dokonała weryfikacji oraz
analizy wszystkich umów, jakie Spółka podpisała na korzystanie z określonych aktywów, na określony czas, w zamian za opłatę, w tym
umów najmu (prawo do aktywów). Spółka nie posiada zawartych umów leasingu. Umowy najmu są jest zawarta na czas określony, wartość
skalkulowanego aktywa nie jest istotna z punktu widzenia sprawozdania finansowego. Wszystkie zawarte umowy leasingowe, dla celów
podatku dochodowego od osób prawnych, są umowami leasingu operacyjnego.
e) Zapasy (MSR 2)
Materiały i towary wyceniane są w cenach nabycia lub zakupu jeżeli koszty zakupu są nieistotne dla oceny sprawozdania finansowego.
Towary w sklepach zakładowych ujęto wg cen zakupu (ceny sprzedaży pomniejszono o naliczony VAT i marżę przypadające na zapas).
Produkcja podstawowa i pomocnicza w toku wyceniana jest w wartości kosztu wytworzenia pomniejszonych o odpisy aktualizujące
dokonane z tytułu trwałej utraty wartości.
W przypadku, gdy zapasy utraciły swoją wartość użytkową, przekraczają potrzeby Spółki lub podlegają obniżce cen spowodowanej
konkurencją ceny, dokonuje się odpisów aktualizujących. Rozchód wyceniany jest metodą FIFO.
f) Rzeczowe aktywa trwałe (MSR 16)
Rzeczowe aktywa trwałe wyceniane są zgodnie z MSR 16 w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia pomniejszonej o dotychczasowe
umorzenie oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Wartość początkowa środków trwałych obejmuje cenę nabycia lub koszt
wytworzenia powiększony o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika majątku do stanu zdatnego do
używania. Koszty poniesione po dacie oddania środka trwałego do użytkowania, które powodują, że wartość użytkowa środka trwałego po