Rozliczenia międzyokresowe
Rozliczenia międzyokresowe przychodów dokonywane z zachowaniem zasady ostrożności oraz odnoszenie
ich skutków finansowych obejmują w szczególności:
• równowartość otrzymanych od odbiorców lub należnych środków z tytułu świadczeń, których
wykonanie nastąpi w przyszłych okresach sprawozdawczych,
• otrzymane środki pieniężne na sfinansowanie nabycia lub wytworzenia środków trwałych, w tym
środków trwałych w budowie oraz prac rozwojowych, jeżeli stosownie do odrębnych przepisów nie
zwiększają one kapitałów własnych; zaliczone do rozliczeń międzyokresowych przychodów kwoty
zwiększają równolegle do odpisów amortyzacyjnych- umorzeniowych pozostałe przychody
operacyjne; do środków trwałych i kosztów prac rozwojowych sfinansowanych z tych źródeł zasady
te stosuje się odpowiednio w odniesieniu także do przyjętych nieodpłatnie (także w formie
darowizny) środków trwałych, środków trwałych w budowie oraz wartości niematerialnych i
prawnych,
Bierne rozliczenia międzyokresowe obejmują w szczególności kwoty kosztów, które dotyczą danego roku
obrotowego, a które nie zostały jeszcze przez kontrahenta zafakturowane.
Przychody
Spółka wprowadziła pięciostopniowy model ujmowania przychodów obejmujący kolejno: identyfikację umowy
z klientem, identyfikację poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczenia, określenie ceny
transakcyjnej, alokację ceny transakcyjnej do poszczególnych zobowiązań do wykonania świadczeń oraz
ujęcie przychodu w momencie realizacji zobowiązania wynikającego z umowy.
Spółka ujmuje przychody ze sprzedaży w momencie spełnienia (lub w trakcie spełniania) zobowiązania do
wykonania świadczenia poprzez przekazanie przyrzeczonego dobra lub usługi (tj. składnika aktywów)
klientowi (klient uzyskuje kontrolę nad tym składnikiem aktywów) w kwocie, która odzwierciedla kwotę
wynagrodzenia, które – zgodnie z oczekiwaniem Spółki – przysługuje jej w zamian za przekazanie
przyrzeczonych dóbr lub usług klientowi.
Przychody ze sprzedaży ujmowane są jako kwoty równe cenie transakcyjnej, która została przypisana do
danego zobowiązania do wykonania świadczenia.
W celu ustalenia ceny transakcyjnej Spółka uwzględnia warunki umowy oraz stosowane przez nią
zwyczajowe praktyki handlowe. Cena transakcyjna to kwota wynagrodzenia, które – zgodnie z
oczekiwaniem Spółki – będzie jej przysługiwać w zamian za przekazanie przyrzeczonych dóbr lub usług na
rzecz klienta, z wyłączeniem kwot pobranych w imieniu osób trzecich (na przykład niektórych podatków od
sprzedaży). Wynagrodzenie określone w umowie z klientem może obejmować kwoty stałe, kwoty zmienne
lub oba te rodzaje kwot.
Kontrakty długoterminowe
Za kontrakty długoterminowe uznaje się umowy, których realizacja:
a) trwa dłużej niż 12 miesięcy,
b) kontrola nad wytwarzanym aktywem przechodzi na klienta w miarę postępu prac.
Umowy te dotyczą w szczególności świadczenia usług, prac wdrożeniowych, projektów IT oraz innych
przedsięwzięć realizowanych etapami.
Przychody z kontraktów długoterminowych ujmuje się w miarę wykonywania prac, jeżeli spełnione są
warunki z MSSF 15.35, w szczególności, gdy:
a) w wyniku świadczenia powstaje lub zostaje ulepszony składnik aktywów, który jest kontrolowany
przez klienta lub
b) tworzony jest składnik aktywów specjalistyczny, bez alternatywnego zastosowania dla Spółki, a
Spółka posiada egzekwowalne prawo do wynagrodzenia za wykonane prace.
Jeżeli powyższe warunki nie są spełnione – przychód ujmuje się w momencie zakończenia kontraktu.
Spółka stosuje metodę miar ilościowych (cost-to-cost) jako podstawową metodę pomiaru prac.
Stopień zaawansowania ustala się jako:
Stopień zaawansowania = Koszty poniesione do dnia bilansowego / Szacunkowy całkowity koszt
Z pomiaru postępu wyłączane są:
a) koszty nieodzwierciedlające wykonania prac (np. nadmierne straty materiałowe),
b) koszty dotyczące niewykorzystanych możliwości produkcyjnych,
c) istotne materiały zakupione „na magazyn” dla przyszłych etapów (ujmowane jako zapasy lub
należność od klienta).
Zmiany zatwierdzone przez klienta ujmuje się jako:
a) zmianę ceny transakcyjnej i/lub
b) zmianę szacunkowych kosztów kontraktu.