Tak więc Spółka sprawuje kontrolę nad jednostką, w której dokonano inwestycji, wtedy i tylko wtedy, gdy
jednocześnie:
• sprawuje władzę nad jednostką, w której dokonano inwestycji;
• z tytułu swojego zaangażowania w jednostce, w której dokonano inwestycji, podlega ekspozycji na zmienne
wyniki finansowe lub posiada prawa do zmiennych wyników finansowych, oraz
• posiada możliwość wykorzystania sprawowanej władzy nad jednostką, w której dokonano inwestycji do
wywierania wpływu na wysokość swoich wyników finansowych.
Oceniając, czy sprawuje kontrolę nad jednostką, w której dokonano inwestycji, Spółka bierze pod uwagę wszystkie
fakty i okoliczności. Spółka dokonuje ponownej oceny, czy sprawuje kontrolę nad tą jednostką, jeżeli fakty i
okoliczności wskazują, iż nastąpiła zmiana jednego lub więcej elementów z trzech elementów kontroli
wymienionych powyżej.
Inwestycje dokonane w jednostkach zależnych wykazane są według ceny nabycia z uwzględnieniem odpisów
aktualizujących z tytułu utraty wartości. Każdorazowo na koniec okresu sprawozdawczego Spółka ocenia istnienie
przesłanek, które wskazują, czy wystąpiła utrata wartości inwestycji dokonanych w jednostkach zależnych. W
przypadku istnienia takiej przesłanki Spółka dokonuje oszacowania wartości użytkowej inwestycji lub wartości
godziwej pomniejszonej o koszty sprzedaży składnika aktywów, w zależności od tego, która z nich jest wyższa, a
w przypadku gdy wartość bilansowa składnika aktywów przewyższa jego wartość odzyskiwalną, Spółka ujmuje w
rachunku zysków i strat odpis z tytułu utraty wartości. W przypadku utraty wartości bądź odwrócenia utraty wartości
odpis rozpoznawany jest w sprawozdaniu z całkowitych dochodów w pozycji zyski (straty) z tytułu wyceny
inwestycji.
(c) Aktywa trwałe (lub grupy do zbycia) przeznaczone do sprzedaży
Aktywa trwałe (lub grupy do zbycia) są klasyfikowane, jako przeznaczone do sprzedaży, jeśli ich wartość bilansowa
zostanie odzyskana przede wszystkim w drodze transakcji sprzedaży, a sprzedaż uważana jest za wysoce
prawdopodobną. Wyceniane są one w niższej z następujących dwóch kwot: ich wartości bilansowej i wartości
godziwej pomniejszonej o koszty zbycia, jeżeli ich wartość bilansowa ma zostać odzyskana przede wszystkim w
drodze transakcji sprzedaży, a nie poprzez ich dalsze wykorzystanie.
(d) Aktywa finansowe
Klasyfikacja aktywów finansowych w momencie początkowego ujęcia jest ustalana w oparciu o przepływy
pieniężne wynikające z umowy oraz model biznesowy Spółki w zakresie zarządzania nimi. Z wyjątkiem niektórych
należności z tytułu dostaw i usług, Spółka w momencie początkowego ujęcia wycenia składnik aktywów
finansowych w jego wartości godziwej, którą w przypadku aktywów finansowych wycenianych w wartości
godziwej przez wynik finansowy.
W celu odpowiedniej klasyfikacji i wyceny według zamortyzowanego kosztu lub wartości godziwej poprzez wynik
finansowy bądź inne całkowite dochody, Spółka dokonuje sprawdzenia czy instrument finansowy daje prawo do
otrzymania jedynie kwoty głównej i odsetek. Taka ocena jest określana jako test klasyfikacyjny SPPI (tzw.
„kryterium SPPI” – ang. solely payments of principal and interest) i przeprowadzana jest na poziomie instrumentu.
W momencie początkowego ujęcia aktywa finansowe są klasyfikowane do jednej z trzech kategorii:
• aktywa finansowe wyceniane w zamortyzowanym koszcie,
• aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,
• aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy.
Składnik aktywów finansowych jest klasyfikowany do kategorii wycenianych po początkowym ujęciu według
zamortyzowanego kosztu, jeżeli spełnione są następujące dwa warunki:
• aktywa utrzymywane są w ramach modelu biznesowego, którego celem jest utrzymywanie aktywów w celu
uzyskiwania przepływów pieniężnych wynikających z kontraktu; oraz
• jego warunki umowne powodują powstanie w określonych momentach przepływów pieniężnych stanowiących
wyłącznie spłatę kapitału oraz odsetek od tej kwoty.