Długoterminowe aktywa finansowe w postaci akcji i udziałów ujmuje się w

księgach rachunkowych na dzień nabycia według ceny nabycia albo ceny zakupu,

jeżeli koszty przeprowadzenia i rozliczenia transakcji nie są istotne. Na dzień

bilansowy wycenia się je według ceny nabycia lub ceny rynkowej (wartości godziwej),

zależnie od tego, która z nich jest niższa. Udzielone pożyczki i nabyte instrumenty

dłużne wycenia się w zamortyzowanej cenie nabycia. Instrumenty pochodne wycenia

się w wartości godziwej na dzień bilansowy.

Rzeczowe składniki aktywów obrotowych

Zapasy są wyceniane według niższej z dwóch wartości: ceny nabycia lub kosztu

wytworzenia i ceny sprzedaży netto.

Koszty poniesione w celu doprowadzenia składników wymienionych niżej pozycji do ich

aktualnego miejsca i stanu ujmowane są w następujący sposób:

● materiały – według ceny nabycia ustalonej metodą pierwsze weszło, pierwsze

wyszło (FIFO),

● produkty gotowe – według kosztu bezpośrednich materiałów i robocizny oraz

Odpisy aktualizujące wartości rzeczowych składników aktywów obrotowych w związku

z utratą ich wartości użytkowych bądź handlowych (art. 34 ust. 5) zaliczane są

odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych. Odpisu aktualizującego dokonuje

się w 50% wartości dla zapasów nie rotujących powyżej 180 dni, a 100% wartości dla

materiałów nierotujących powyżej 360 dni. Odpisów dokonuje się raz w roku na dzień