JEDNOSTKOWE SPRAWOZDANIE FINANSOWE NEWAG S.A. ZA ROK ZAKOŃCZONY 31 GRUDNIA 2025 ROKU
72 /73
Zdaniem Spółki przedmiotowa decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11.02.2015 r. oraz poprzedzająca ją decyzja
z dnia 31 lipca 2013 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie w terminie ustawowym, domagając się uchylenia przedmiotowych decyzji. WSA oddalił skargę Spółki. Spółka wniosła
skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku WSA oddalającego skargę Spółki. W wydanym w dniu
20.12.2016 r. wyroku NSA uwzględnił skargę kasacyjną Spółki i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia
23.09.2014 r. oraz decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 31 stycznia 2014 r. i decyzję Ministra Transportu, Budownictwa
i Gospodarki Morskiej z dnia 31.07.2013 r. dotyczące Decyzji Uwłaszczeniowej I.
W dniu 23.02.2015 r. Spółka otrzymała decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju utrzymującą w mocy decyzję z dnia 31.07.2013 r.
stwierdzającą nieważność Decyzji Uwłaszczeniowej II w części dotyczącej Nieruchomości II, od której Spółce przysługiwała skarga
do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia. Zdaniem Spółki przedmiotowa decyzja Ministra Infrastruktury
i Rozwoju z dnia 16.02.2015 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia 31 lipca 2013 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Spółka
wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie ustawowym, domagając się uchylenia
przedmiotowych decyzji. W wydanym wyroku z dnia 29.07.2015 r. WSA uwzględnił skargę Spółki i uchylił decyzję Ministra
Infrastruktury i Rozwoju z dnia 16.02.2015 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 31.07.2013 r oraz orzekł, że zaskarżona decyzja
nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
W dniu 21.09.2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie skarg kasacyjnych wnioskodawców oraz organu
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29.07.2015 r. uwzględniającego skargę Spółki
na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 16.02.2015 r. ("Decyzja") utrzymującą w mocy decyzję Ministra Transportu,
Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31.07.2013 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody Nowosądeckiego z dnia
20 grudnia 1995 roku dotyczącej uwłaszczenia poprzednika prawnego Spółki działkami nr 4 w obr. 94, nr 3/3 w obr. 95,
nr 132, nr 133, nr 134, nr 135, nr 135, nr 136, nr 137, nr 155, nr 156/2, nr 156/1 w obr. 63, położonymi w Nowym Sączu,
w części odnoszącej się do działki nr 156/1. W wydanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne
wnioskodawców i organu, co sprawia, iż został utrzymany w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z dnia 29.07.2015 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę administracyjną Spółki
i uchylił Decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31.07.2013 r..
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny.
Wedle wiedzy Spółki na dzień publikacji niniejszego sprawozdania Minister Rozwoju i Technologii jest w trakcie ponownego
rozpatrywania wniosku o stwierdzenia nieważności Decyzji Uwłaszczeniowej I w części dotyczącej Nieruchomości I w związku
z uchyleniem opisanej powyżej decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31.07 2013 r.
oraz decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11.02.2015 r. Rozpatrując ponownie sprawę Minister Rozwoju i Technologii
związany jest wytycznymi zawartymi w wyroku NSA z dnia 20.12.2016 r.
W dniu 23.11.2022 r. Spółka otrzymała od Ministra Rozwoju i Technologii decyzję z dnia 18 listopada 2022 roku (dalej jako „Decyzja
Ministra”) stwierdzającą, że Decyzja Uwłaszczeniowa II została wydana z naruszeniem prawa w części odnoszącej się do działki
nr 156/1, w granicach dawnej parceli pgr 1419/30 z lwh 1057. Decyzja Ministra nie jest ostateczna. W ocenie Spółki Decyzja
Ministra narusza prawo w szczególności ze względu na niezastosowanie się przez organ do wytycznych sformułowanych
przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku, o którym Spółka informowała raportem bieżącym nr 19/2017, oraz brak zebrania
materiału dowodowego niezbędnego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Z powyższych względów Spółka złożyła wniosek
o ponowne rozpoznanie sprawy, a następnie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Następnie, wobec oddalenia skargi, Spółka złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Niezależnie od
powyższego Spółka wyjaśnia, iż Decyzją Ministra nie stwierdzono nieważności Decyzji Uwłaszczeniowej II, a jedynie stwierdzono
wydanie Decyzji Uwłaszczeniowej II z naruszeniem prawa (w odniesieniu do niewielkiej części całej nieruchomości), co oznacza, że
Decyzja Uwłaszczeniowa II w dalszym ciągu pozostaje w mocy. Tym samym, wedle wiedzy i oceny Spółki nawet ewentualne
uprawomocnienie się Decyzji Ministra nie będzie wywoływało negatywnych skutków prawnych dla Spółki, w szczególności nie
doprowadzi do utraty przez Spółkę tytułu prawnego do nieruchomości lub jej części, a ewentualne roszczenia finansowe ze strony
osób trzecich będą mogły być skutecznie kierowane wyłącznie do Skarbu Państwa jako podmiotu odpowiedzialnego za wydanie
Decyzji Uwłaszczeniowej II.
Nota 41 Zdarzenia po dacie bilansowej
W dniu 21 stycznia 2026 roku Spółka zawarła z Województwem Małopolskim oraz Koleje Małopolskie sp. z o.o. z siedzibą
w Krakowie trzecią umowę wykonawczą („Trzecia Umowa Wykonawcza"), opartą na umowie ramowej, o której Spółka
informowała raportem bieżącym nr 22/2024 („Umowa Ramowa”). Przedmiotem Trzeciej Umowy Wykonawczej jest dostawa przez
Spółkę na rzecz Województwa Małopolskiego oraz Koleje Małopolskie sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie (łącznie „Zamawiający”)
siedmiu elektrycznych zespołów trakcyjnych wraz z utrzymaniem od poziomu P1 do P4 oraz świadczeniami dodatkowymi.
Wartość Trzeciej Umowy Wykonawczej wynosi 311.064.634,15 zł netto. Dostawy pojazdów na podstawie Trzeciej Umowy
Wykonawczej będą realizowane w latach 2028 i 2029. Do Trzeciej Umowy Wykonawczej zastosowanie znajdują postanowienia
Umowy Ramowej. W pozostałym zakresie warunki Trzeciej Umowy Wykonawczej nie odbiegają od standardów stosowanych
w obrocie dla tego typu umów. O zawarciu pierwszej i drugiej umowy wykonawczej na podstawie Umowy Ramowej Spółka
informowała raportami bieżącymi nr 23/2024 oraz 14/2025. Zawarcie Trzeciej Umowy Wykonawczej nie pozbawia stron
możliwości zawarcia kolejnych umów wykonawczych na podstawie Umowy Ramowej.