Spółka rozpoczyna amortyzację składnika rzeczowych aktywów trwałych w miesiącu następującym po miesiącu,

gdy jest on dostępny do użytkowania, to znaczy w momencie dostosowania składnika aktywów do miejsca

i warunków potrzebnych do rozpoczęcia jego funkcjonowania zgodnie z zamierzeniami kierownictwa. Zakończenie

amortyzacji następuje wtedy, gdy składnik aktywów zostanie przeznaczony do sprzedaży (lub włączony do grupy

aktywów przeznaczonych do sprzedaży) zgodnie z MSSF 5, lub gdy składnik aktywów został usunięty ze

sprawozdania z sytuacji finansowej - w zależności od tego, który moment jest wcześniejszy.

Nie zaprzestaje się naliczania odpisów amortyzacyjnych w okresach, w których składnik majątkowy jest bezczynny

lub wycofany z aktywnego użytkowania, chyba że został już całkowicie zamortyzowany.

uznawane jako zmiana wartości szacunkowych, która podlega rozliczeniu po jej dokonaniu, a skutki ujmuje się w

wyniku bieżącego i przyszłych okresów sprawozdawczych.

Środki trwałe są dzielone na części składowe będące pozycjami o istotnej wartości, dla których można

przyporządkować odrębny okres ekonomicznej użyteczności. Częścią składową są również koszty generalnych

przeglądów oraz istotne części zamienne i wyposażenie, jeżeli będą wykorzystywane przez okres dłuższy niż rok.

Bieżące koszty utrzymania poniesione po dacie oddania środka trwałego do używania, takie jak koszty konserwacji

i napraw, ujmowane są w sprawozdaniu z dochodów w momencie ich poniesienia.

Dana pozycja rzeczowych aktywów trwałych może zostać usunięta z bilansu po dokonaniu jej zbycia lub

w przypadku, gdy nie są spodziewane żadne ekonomiczne korzyści wynikające z dalszego użytkowania takiego

składnika aktywów. Zyski lub straty wynikłe ze sprzedaży, likwidacji lub zaprzestania użytkowania środków trwałych