
13
Jednostkowe sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z Międzynarodowymi Standardami
Sprawozdawczości Finansowej zatwierdzone przez UE na dzień i za rok zakończony 31 grudnia 2025 roku
Spółka ocenia czy umowa zawiera komponenty leasingowe i nieleasingowe. Z umów, które zawierają
komponenty leasingowe i nieleasingowe, wydziela się komponenty nieleasingowe, np. serwis aktywów
stanowiących przedmiot umowy.
Spółka jako leasingodawca
Umowy leasingowe, do których zaliczamy umowy wynajmu, zgodnie z którymi Spółka zachowuje całe
ryzyko i wszystkie pożytki wynikające z posiadania przedmiotu leasingu, zaliczane są do umów leasingu
operacyjnego. Koszty leasingu ujmowane są w kosztach bieżących, natomiast przychody z tytułu
przedmiotu leasingu ujmowane są w przychodach okresu.
Koszty finansowania zewnętrznego
Koszty finansowania zewnętrznego ujmuje się jako koszty w okresie, w którym je poniesiono, z
wyjątkiem kosztów, które można bezpośrednio przyporządkować nabyciu, budowie lub wytworzeniu
składnika aktywów (rzeczowych aktywów trwałych, wartości niematerialnych).
Aktywowanie kosztów finansowania zewnętrznego rozpoczyna się gdy:
1. ponoszone są koszty finansowania zewnętrznego,
2. ponoszone są nakłady na ten składnik aktywów,
3. prowadzone są działania niezbędne do przygotowania składnika aktywów do jego zamierzonego
użytkowania lub sprzedaży.
Aktywowanie kosztów finansowania zawiesza się w przypadku przerwania na dłuższy czas aktywnego
prowadzenia działalności inwestycyjnej. Koszty finansowania zewnętrznego podlegają aktywowaniu do
czasu przeznaczenia składnika aktywów do użytkowania lub sprzedaży.
Inwestycje w jednostkach zależnych, stowarzyszonych lub we wspólnych przedsięwzięciach
Wartość udziałów i akcji Spółka wycenia według kosztu, tj. w cenie nabycia pomniejszonej o ewentualne
odpisy z tytułu utraty wartości.
Wartość godziwą inwestycji w dniu, w którym przestaje ona być jednostka zależną, traktuje się jako cenę
jej nabycia w momencie jej początkowej wyceny jako składnika aktywów finansowych.
Zapasy – w pozycji zapasów wykazuje się materiały, towary, półprodukty i produkcję w toku.
Materialy i towary zakupione odpisywane są w koszty na dzień ich zakupu. Na dzień kończący rok
obrotowy, tj 31 grudnia, Spółka zobowiązana jest do ustalenia stanu materiałów, ich wyceny i dokonania
korekty kosztów o wartość tego stanu. Zapasy wyceniane są w cenie nabycia.
Odpisywanie w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu lub produktów gotowych w
momencie ich wytworzenia, połączone z ustalaniem stanu tych składników aktywów i jego wyceny oraz
korekty kosztów o wartość tego stanu, nie później niż na dzień bilansowy.
Pożyczki udzielone
powstają wówczas, gdy jednostka wydaje środki pieniężne bezpośrednio dłużnikowi, nie mając zamiaru
wprowadzać swojej należności do obrotu. Zalicza się je do aktywów obrotowych, o ile termin ich
wymagalności nie przekracza 12 miesięcy od dnia bilansowego. Pożyczki o terminie wymagalności
przekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego zalicza się do aktywów trwałych. Pożyczki ujmuje się
początkowo w wartości godziwej. Wycena pożyczek w terminie późniejszym odbywa się według
zamortyzowanego kosztu, z zastosowaniem metody efektywnej stopy procentowej, po pomniejszeniu o
ewentualne odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Do pożyczek wycenianych w zamortyzowanym
koszcie Spółka kwalifikuje pożyczki, które są utrzymywane w modelu biznesowym, którego celem jest
uzyskanie umownych przepływów pieniężnych z tytułu posiadanych aktywów tj. aktywa są utrzymywane
w celu ściągnięcia kwoty głównej i odsetek.
Należności
ujmuje się początkowo według wartości godziwej, przy czym wartością godziwą należności handlowych
na moment początkowego rozpoznania jest wartość nominalna wynikająca z wystawionych faktur
sprzedaży, a następnie wycenia się je według zamortyzowanego kosztu, z zastosowaniem efektywnej