Sprawozdanie Zarządu z działalności Grupy Kapitałowej Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A.
za okres 12 miesięcy kończący się 31 grudnia 2025 roku
(wszystkie dane podano w tys. zł o ile nie wskazano inaczej)
Grupa Kapitałowa Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A. Strona 40 z 208
sezonowy zastój. Kupujący czekali na potwierdzenie wytycznych dotyczących rozluźnienia eksportu z Chin.
Tamtejszy rząd pracował nad złagodzeniem polityki eksportowej, w efekcie której w maju Chiny wznowiły
eksport, jednak limit w wysokości 2 mln t był nieco niższy niż oczekiwał rynek. Nowe kontyngenty eksportowe
zostały przyznane w drugiej połowie sierpnia. Czynniki pozarynkowe po raz kolejny determinowały przebieg rynku
mocznika i innych towarów na koniec I półrocza.
Atak Izraela na Iran w dniach 12-13 czerwca doprowadził do zawieszenia produkcji w Egipcie i Iranie oraz do
panicznych zakupów mocznika z innych źródeł, co spowodowało gwałtowny wzrost cen. Zgodnie z szacunkami
w czerwcu utracono ok. 500 tys. t mocznika ze wskazanych źródeł. Ceny ustabilizowały się wraz ze wznowieniem
produkcji w tych krajach, ale inny czynnik pozarynkowy, czyli odmowa Chin na eksport do Indii, uniemożliwił
jakąkolwiek większą korektę. Indie pilnie potrzebowały importowanego mocznika, a niedobory dostaw stały się
widoczne w niektórych regionach kraju. Indyjski przetarg z 12 czerwca nie wzbudził jednak tak dużego jak zawsze
zainteresowania wśród graczy rynkowych. Z uwagi na fakt zakupu przez Indie dużo mniejszych niż oczekiwano
wolumenów (jedynie 229 tys. t, celem było 1,5 mln t), w II połowie czerwca ogłoszono kolejny przetarg, w ramach
którego Indie zakupiły blisko 1,5 mln t. Na początku III kwartału międzynarodowy rynek mocznika uspokoił się po
deeskalacji napięcia między Iranem a Izraelem, w wyniku czego ceny spadły w większości regionów. Nastroje na
rynku były mieszane przed indyjskim przetargiem, ale rynek był zgodny co do tego, że Indie nie będą w stanie
zabezpieczyć żądanej ilości mocznika. Rosyjscy producenci oraz niektórzy europejscy producenci rozpoczęli
okres sezonowych letnich postojów między czerwcem a sierpniem. Na rynku europejskim 1 lipca wprowadzono
taryfę w wysokości 40 EUR/t na nawozy azotowe, ale nie wzbudziło to zbyt wielu dyskusji ani uwagi, ponieważ
wielu kupujących zakupiło produkt kilka miesięcy wcześniej. Pod koniec lipca, zgodnie z sezonowością, popyt na
mocznik w Europie był całkowicie uśpiony. Mimo to ceny mocznika prill i granulowanego utrzymywały się na
stabilnym poziomie, pomimo globalnej napiętej sytuacji rynkowej i niezmienionego poziomu eksportu z Egiptu.
Ceny mocznika spadły pod koniec III kwartału nieco bardziej niż prognozowano w większości regionów, ponieważ
niechęć kupujących była zdecydowanie wyższa niż popyt z Indii. Na wielu rynkach obserwowało się niechęć do
zakupów, co spowodowało nagromadzenie się pewnych zapasów na październik. Popyt na poziomie gospodarstw
rolnych w większości krajów Europy pozostawał na niskim poziomie, a obawy dotyczące przystępności cenowej
ograniczały aktywność zakupową. Amerykańscy importerzy z zadowoleniem przyjęli ogłoszone 14 listopada
zniesienie przez Prezydenta USA ceł importowych na nawozy. Zaraz po ogłoszeniu decyzji, ceny mocznika
w rejonie NOLA (New Orleans, kluczowy węzeł logistyczny) spadły o 6–8%. Decyzja ułatwiła konkurencję z krajów
takich jak Algieria i Nigeria, które wcześniej były obłożone cłami, a Rosja – zyskująca na wcześniejszym braku
ceł – musiała zacząć konkurować na równych zasadach. Podczas gdy większość nawozów azotowych została
zwolniona, amoniak nadal podlegał cłom, co utrzymało presję na koszty tego konkretnego produktu. Rynek
odnotował poprawę płynności handlowej po miesiącach, w których importerzy unikali portów USA z obawy przed
wysokimi stawkami. W dalszym ciągu można oczekiwać, że Rosja będzie nadal zwiększać swój udział
w amerykańskim rynku mocznika, wspierana przez nowe wyzwania związane z taryfami i kontyngentami
w Europie. Globalne rynki mocznika w grudniu znajdowały się w fazie zastoju, a zainteresowanie zakupami
zanikało we wszystkich regionach z powodu nadpodaży i opóźnionego popytu. Słabsze ceny mocznika z końca
listopada zniknęły w grudniu po ogłoszeniu kolejnego indyjskiego przetargu, zaspokajając swoje potrzeby.
Pomimo spadku w IV kwartale rok 2025 był jednym z najsilniejszych pod względem cen mocznika. Pod koniec
roku podpisano umowę na budowę instalacji mocznika w Rosji, której produkcja będzie eksportowana do Indii.
Podpisany został protokół ustaleń. Roczne zdolności produkcyjne instalacji mocznika mają wynieść 1,8-2,0 mln
t/r. W grudniu w Turcji uruchomiono komercyjną produkcję mocznika i RSM. Produkcja testowa rozpoczęła się
już w sierpniu 2025 roku na instalacji o zdolnościach 600 tys. t/r mocznika i 150 tys. t/r UAN. Oczekuje się, że
mocznik z instalacji będzie dostarczany na rynek krajowy, a także będzie eksportowany, natomiast RSM będzie
głównie eksportowany, ponieważ lokalne zapotrzebowanie jest niskie. Głównym celem eksportu będzie
prawdopodobnie Europa, a dostawy mają być również realizowane na Ukrainę.
Chociaż Chiny nie eksportują, globalny rynek pozostaje strukturalnie napięty. Po stronie podaży (z wyłączeniem
Chin) niewiele się zmieniło w porównaniu z sytuacją sprzed roku, poza niewielkim wzrostem mocy produkcyjnych
w Turcji, który prawdopodobnie nie wpłynie znacząco na dostępność transportu morskiego. Powrót chińskiego
eksportu w 2026 roku - potencjalnie już w maju - będzie kluczowym punktem zwrotnym dla rynku mocznika. To,
jak długo potrwa wojna – i jak długo Cieśnina Ormuz pozostanie praktycznie zamknięta dla żeglugi – zadecyduje
o skali wzrostu cen mocznika. Kiedy w 2022 roku Rosja zaatakowała Ukrainę, ceny mocznika wzrosły o około 200
USD/t w ciągu czterech tygodni, po czym spadły o ponad 300 USD/t w ciągu kolejnych dwóch miesięcy. Jednak
producenci z Bliskiego Wschodu wysyłają ok. 20 mln t mocznika rocznie, co stanowi około jednej trzeciej
światowej podaży eksportowej, więc wszelkie długotrwałe zakłócenia mają znacznie większe konsekwencje.
Mocznik techniczny
W 2025 roku globalny popyt na mocznik techniczny (TGU) osiągnął 32,6 mln t, co oznacza wzrost o 1% r/r. Popyt
na TGU do produkcji żywic aminowych stanowi 42% globalnego popytu, a produkcja melaminy – kolejne 13%. Oba
rynki są ściśle powiązane, a ich rynki zbytu, takie jak budownictwo, nieruchomości i produkcja, stanowią
podstawę 55% całkowitego rynku TGU. Mocznik do zastosowań w motoryzacji (AGU) stanowi ok. 20% globalnego
popytu na TGU i jest wykorzystywany do produkcji 32,5% wodnych roztworów mocznika (AUS 32), powszechnie
znanych jako AdBlue w Europie, DEF w Ameryce Północnej i Arla 32 w Brazylii. W 2025 roku europejska
konsumpcja AdBlue wyniosła łącznie 5,35 mld l, co odpowiada ok. 1,89 mln ton AGU, i wzrosła o 3% r/r. Popyt
na DEF w Ameryce Północnej wyniósł łącznie 1,46 mld USG (5,43 mld litrów), co oznacza wzrost o 6% r/r. W 2025