Atrakcyjność inwestycyjna województw i podregionów Polski 2016

Na podstawie analizy kilkudziesięciu zmiennych, takich jak: dostępność transportowa, koszty pracy, wielkość i jakość zasobów pracy czy też chłonność rynku zbytu, raport odpowiada na pytanie, w których województwach i podregionach Polski istnieją najlepsze warunki do lokowania działalności przemysłowej, usługowej oraz zaawansowanej technologicznie. Wyniki ogólnej atrakcyjności inwestycyjnej województw przedstawione są na załączonej mapie.

Liderem atrakcyjności inwestycyjnej na poziomie regionów pozostaje województwo śląskie, którego atutami są bardzo obszerne zasoby pracy, drugi największy w Polsce rynek zbytu, bardzo wysoka aktywność regionu wobec inwestorów, a także bardzo dobrze rozwinięta infrastruktura gospodarcza oraz społeczna. Jedną z najbardziej istotnych zmian w porównaniu z ubiegłoroczną edycją jest awans województwa dolnośląskiego na drugie miejsce kosztem województwa mazowieckiego. O poprawieniu pozycji regionu zadecydowały trzy kwestie - prężne funkcjonowanie czterech SSE, najwyższa wśród regionów aktywność wobec inwestorów, a także wyraźny wzrost zamożności gospodarstw domowych, generujący wzrost lokalnego popytu.

W klasie województw o najniższej atrakcyjności znalazły się: świętokrzyskie, lubelskie, warmińsko-mazurskie i podlaskie. Ich pozycja jest przede wszystkim konsekwencją długofalowych procesów społeczno-gospodarczych. Mimo postępów w rozbudowie i modernizacji infrastruktury o znaczeniu krajowym obszary te nadal cechują się niską dostępnością transportową. Niska atrakcyjność inwestycyjna województw nie oznacza jednak, że nie mają one szans na przyciągnięcie dużych inwestorów.