MS: Nowelizacja KPK – fakty zamiast błędnych interpretacji (komunikat)

- Ministerstwo Sprawiedliwości informuje:

Ministerstwo Sprawiedliwości stanowczo odpiera zarzuty formułowane przez Kancelarię Prezydenta wobec nowelizacji Kodeksu postępowania karnego z 27 lutego 2026 r. Krytyka przedstawiona publicznie opiera się na nieprawidłowej interpretacji przepisów i wprowadza opinię publiczną w błąd.

Celem nowelizacji jest uporządkowanie zasad stosowania tymczasowego aresztowania, ograniczenie nadużyć oraz dostosowanie polskich przepisów do standardów konstytucyjnych i europejskich. Zmiany mają wzmocnić prawa obywateli i przywrócić proporcjonalność w stosowaniu najbardziej dotkliwego środka zapobiegawczego.

Areszt za przestępstwa zagrożone karą do 2 lat pozbawienia wolności – nadal możliwy

Nieprawdziwe są twierdzenia, że nowe przepisy uniemożliwiają stosowanie tymczasowego aresztowania wobec sprawców przestępstw zagrożonych karą do 2 lat pozbawienia wolności. Już obecnie przepisy stanowią, że w każdym przypadku, nawet gdy kara pozbawienia wolności nie przekracza 1 roku można zastosować areszt tymczasowy (art. 259 par. 4 KPK). Dzieje się tak chociażby, gdy podejrzany ukrywa się, nie stawia na wezwania lub utrudnia postępowanie. Nowelizacja dotyczyła jedynie przesunięcia granicy zagrożenia karą pozbawienia wolności z 1 do 2 lat pozostawiając bez zmian wszystkie przesłanki zastosowania tymczasowego aresztowania dla tych czynów.

Przestępstwa przeciwko Rzeczpospolitej objęte aresztem tymczasowym

Nieprawdziwy jest również zarzut, że nowe przepisy uniemożliwią stosowanie aresztu wobec sprawców poważnych przestępstw, takich jak szpiegostwo, sabotaż czy przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu państwa. Areszt w takich sprawach absolutnie nadal będzie możliwy. Nowelizacja nie dotyczyła w ogóle głównych przesłanek tymczasowego aresztowania z art. 258 par. 1 KPK, które mają zastosowanie do tych przestępstw.

Nowa definicja podejrzanego zrywa z niejasnymi regułami

Nowa definicja to odpowiedź na apele, aby uregulować status tzw. „osoby podejrzanej”. Jest to bowiem osoba, co której organy podejmują działania ukierunkowane na ściganie (przeszukanie czy okazanie), ale nie jest jeszcze formalnie „podejrzanym”. O tym bowiem decyduje organ formalnie wydając postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Ten niejasny obecnie podział od lat wywołuje kontrowersje. Jedną z nich jest wzywanie „osoby podejrzanej” na przesłuchanie w charakterze świadka. Nowelizacja porządkowała tę materię przesądzając, że o statusie „podejrzanego” decyduje moment podjęcia czynności ukierunkowanych na ściganie, a nie formalne wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

Ministerstwo Sprawiedliwości podkreśla, że rzetelna debata publiczna powinna opierać się na faktach, a nie na błędnych interpretacjach przepisów.

UWAGA: komunikaty publikowane są w serwisie PAP bez wprowadzania przez PAP SA jakichkolwiek zmian w ich treści, w formie dostarczonej przez nadawcę. Nadawca komunikatu ponosi odpowiedzialność za jego treść – z zastrzeżeniem postanowień art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe. (PAP)

kom/ ftr/ mhr/