Francja, Niemcy, Wielka Brytania - różne wizje, różne podejścia. W jakim kierunku zmierza polityka europejska państw-liderów UE?

W każdym z tych krajów UE widoczne są różnice w nastawieniu do Wspólnoty. Dotyczy to nie tylko rządów, kreujących politykę, ale także społeczeństw.

Dotychczas różnice te były czynnikiem stymulującym jej rozwój. Kryzys gospodarczy spowodował jednak wzrost nastrojów antyunijnych, przejawiający się m.in. w bardzo dobrych wynikach wyborczych formacji eurosceptycznych w krajach członkowskich. Ten narastający sceptycyzm wobec Unii stanowi dla autorów raportu punkt wyjścia do prezentacji kierunków i celów polityki europejskiej państw-liderów UE oraz ukazania jej korzeni na tle ich powojennej historii.

W rozdziale poświęconym Francji Aleksander Hall wskazuje na fakt, że kraj ten zachowuje największą ostrożność w sprawie dalszego rozszerzania UE. Wynika to z niechęci społeczeństwa oraz obawy o pozycję Francji we Wspólnocie. Zdaniem A. Halla Francja, która marzy o Europie - mocarstwie, obawa się, że UE złożona z państw o zróżnicowanym poziomie rozwoju i odmiennych interesach narodowych, stanie się zupełnie niesterowna.

Inny stosunek do UE ma zachodni sąsiad Polski. Jak podkreśla Waldemar Czachur, w Niemczech panuje mocne przekonanie, że Wspólnota jest dla nich najlepszym otoczeniem międzynarodowym. Jednocześnie w kraju trwa dyskusja, na temat roli Niemiec w UE.

Najwięcej pytań dotyczy polityki zagranicznej i wizji UE, jaką ma Wielka Brytania. Przemysław Biskup w rozdziale poświęconym WB skłania się ku opinii, że panuje w niej konsensus co do hamowania procesu przekazywania kolejnych kompetencji na rzecz Wspólnoty.