Alfa Romeo GP Tipo 159 Alfetta na GP F1 w Wielkiej Brytanii

Tuż przed rozpoczęciem zaplanowanego na weekend – 13 -14 lipca 2019 – Grand Prix F1 w Wielkiej Brytanii, odbędzie się tradycyjna parada kierowców. Poprowadzi ją legendarna Alfa Romeo GP Tipo 159 „Alfetta”, będąca kolejną odsłoną modelu 158, którą Nino Farina wygrał pierwszy Grand Prix w historii F1 (Silverstone, 13 maja 1950).

W niedzielę, na brytyjskim torze za jej kierownicą zasiądzie Kimi Räikkönen z zespołu Alfa Romeo Racing Team. Historia tego bolidu należącego do kolekcji FCA Heritage, działu zajmującego się ochroną i promocją historii włoskich marek FCA i na stałe wystawianego w Muzeum Alfy Romeo w Arese – Wehikule czasu, jest fascynująca.

Po II wojnie światowej wyścigi startowały z trudem, a jednak wiele marek walczyło już o Grand Prix, jedną z nich była Alfa Romeo, z Tipo 158 „Alfetta”. Samochody zostały wyprodukowane w 1938 roku i dosłownie „przeżyły” ten konflikt zbrojny ukryte w gospodarstwie pod stertą drewna.

Silnik był innowacyjną, ośmiocylindrową konstrukcją ze stopu lekkiego, z dwukomorowym zaworem i sprężarką Rootsa. Skrzynia biegów była wbudowana w mechanizm różnicowy i zamontowana na tylnej osi. Moc pierwszej wersji wynosiła 195 KM.

Alfa osiągnęła prawdziwą przewagę w 1947 i 1948 roku, dzięki nieustannemu rozwojowi samochodów. W 1949 roku Alfa Romeo wycofała się z wyścigów GP i przygotowywała się do sezonu 1950, kiedy to zaplanowano rozpoczęcie pierwszych Mistrzostw Świata w Formuły 1. Moc wzrosła do 350 KM przy 8500 obr./min, a prędkość maksymalna 290 km/h. Pierwszy wyścig odbył się na Silverstone: obok Fariny, Fangio i Fagioliego (pieszczotliwie nazywanego zespołem trzech „F”) czwarty samochód został powierzony Reg Parnellemu, który zajął trzecie miejsce, za Fagiolim i zwycięzcą Fariną. Podczas 11 wyścigów odniesiono 11 zwycięstw, a Nino Farina wygrał 1. Mistrzostwa Świata F1, plasując się przed swoimi kolegami z drużyny, Fangio i Fagiolim.

W sezonie 1951 Alfa Romeo zdecydowała się wystartować z kolejną wersją modelu 158. Samochód przeszedł tak radykalną zmianę, że otrzymał nową nazwę: GP Tipo 159. Jednostka napędowa osiągnęła moc 425 KM przy 9300 obr./min., a maksymalna prędkość przekraczała nawet 300 km/h. Napęd i hamulce zostały odpowiednio udoskonalone. Przed ostatnim wyścigiem Farina wygrała dwa wyścigi, a Fangio trzy. Po zwycięstwie w GP Hiszpanii, Argentyńczyk został ukoronowany na Mistrza Świata. W sezonie 1952 roku, Alfa Romeo postanowiła wycofać się z wyścigów GP.

1951 GP Tipo 159 „Alfetta” – Specyfikacja

Silnik: ośmiocylindrowy, rzędowy, podwójny blok i stałe głowice ze stopu metali lekkich, dwa zawory na cylinder, DOHC (z dwoma wałkami rozrządu w głowicy). Potrójny zestaw gaźników, dwie dwustopniowe sprężarki. 1479 cm3 (58 x 70 mm). 425 KM przy 9300 obr./ min.

Zawieszenie: przednie, niezależne, wahacze, resor poprzeczny, amortyzatory hydrauliczne i cierne.

Tylne, niezależne, oś De Dion, wahacze, resor poprzeczny, amortyzatory hydrauliczne i cierne.

Masa: 710 kg

Maksymalna prędkość: 305 km / h

Ilość wyprodukowanych samochodów: 4 (zmodyfikowane Tipo 158)