Wystawa Archipelagu Polskości o Wojciechu Korfantym odwiedzi aż pięć miast

Rok 2023 ustanowiono przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej rokiem Wojciecha Korfantego. Jako część Archipelagu Polskości została przygotowana wystawa poświęcona właśnie tej postaci.

W kwietniu obchodziliśmy 150-lecie urodzin tego wybitnego Górnoślązaka i polskiego polityka. Korfanty to postać niezwykła, jakby szyta ponad miarę swoich czasów, w których ewidentnie się nie mieścił. Był to człowiek twardy i uparty, który do wszystkiego doszedł swoją pracą, siłą woli i hartem ducha. Urodził się bowiem w biednej, robotniczej rodzinie. Politykiem był wyrazistym, bezkompromisowym i nie unikającym wchodzenia w konflikty.

Korfanty zawsze wyrastał ponad miarę przeciętności, najpierw jako przywódca polskiego obozu narodowego na Górnym Śląsku i lider polskiej opozycji w Reichstagu, potem jako dyktator III Powstania Śląskiego. W późniejszym czasie jako jeden z czołowych polityków rządzącej (do 1926 roku) centro-prawicy, wreszcie jako jeden z liderów demokratycznej opozycji po zamachu majowym.

Przez całe swoje polityczne życie musiał się zmagać z licznymi zastępami wrogów, których przyciągał swoim bezkompromisowym charakterem. Nienawidzili go niemieccy politycy, dla których był symbolem utraty znacznej części "Niemieckiego Wschodu" po 1918 roku. Wyklinali go z ambon górnośląscy księża, którzy usłużnie wspierali Partię Centrum i niemieckich feudałów na Górnym Śląsku przeciw swojemu górnośląskiemu ludowi. Nikt go jednak nie zwalczał tak mocno, jak Józef Piłsudski i obóz sanacji. To właśnie piłsudczycy kilkukrotnie stawiali Korfantego przed sądem i zamykali w więzieniach.

Nie był Korfanty świętym. Był za to człowiekiem wielowymiarowym i „pełnokrwistym”, żyjącym pełnią życia. Wciąż żyje w sercach Górnoślązaków. W organizowanych co jakiś czas regionalnych plebiscytach na „najpopularniejszego” czy „najwybitniejszego” Ślązaka, Korfanty zawsze wygrywa bezapelacyjnie, zostawiając rywali daleko w tyle.

Po śmierci Wojciecha Korfantego, Ignacy Jan Paderewski napisał w liście do jego żony Elżbiety, że [mąż] znajdzie na kartach historii odrodzonej Polski należne mu stanowisko, choć mu go odmawiano za życia. Niewątpliwie tymi słowami Paderewski nawiązywał do zakończonych niepowodzeniem starań zarówno o premierostwo, jak i tekę ministerialną. Na przeszkodzie tym planom stanął Józef Piłsudski.

Korfanty zmarł po wypuszczeniu go z więzienia 17 sierpnia 1939 r. Zmarł na wolności, ponieważ obawiano się oburzenia opinii publicznej na fakt, iż trzymano mocno chorego człowieka w więzieniu.

Śmierć Korfantego, i on sam, stały się tym samym polskim wyrzutem sumienia. Niedoceniony za życia, zapomniany w okresie wojny, zmilczany przez komunistów. Dopiero po 1989 r. powoli postać i zasługi Wojciecha Korfantego wracają na łamy podręczników historii, wybijane są okazjonalne monety, wychodzi również banknot z wizerunkiem jednego z ojców niepodległości. Stąd też organizatorzy drugiej edycji Archipelagu Polskości, którymi są Fundacja Historyczna im. Mariana Rejewskiego oraz Stowarzyszenie Patriotyzm i Wolność, stworzyły wystawę poświęconą właśnie tej wybitnej postaci. Wystawa została stworzona wokół koncepcji czterech ról, którymi można określić Wojciecha Korfantego. Są nimi: polityk, powstaniec, przedsiębiorca i patriota.

Wystawa zostanie zaprezentowana w pięciu polskich miastach: w Lublinie, Poznaniu, Warszawie, Katowicach i Krakowie. Wszystkie lokalizacje zostały wybrane ze względu na powiązania z bohaterem wystawy.

Źródło informacji: Fundacji Historycznej im. Mariana Rejewskiego