Ile jest prawdy w mówieniu o miłości do pracy?

Praca zawodowa wypełnia znaczną część naszego życia. Niektórzy ją kochają, a przynajmniej tak deklarują, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Inni szczerze jej nienawidzą i niezmiennie od lat starają się znaleźć odpowiedź na pytanie: co by tu zrobić, aby się nie narobić? Doktor Zofia Smełka-Leszczyńska, antropolożka kultury, psycholożka i autorka książki „Cześć pracy. O kulturze zap***dolu” - w podcaście Instytutu Badań Edukacyjnych - Państwowego Instytutu Badawczego „Po pierwsze, umiejętności. Podcast o tym, jak być na czasie” (microcredentials.pl, YouTube, Spotify) - przybliża realne i pożądane warunki pracy oraz zdradza, jak budować ścieżki edukacji i rozwoju, by robić to, co niekoniecznie od razu pokochamy, ale przynajmniej polubimy.

Polacy dzielą się na tych, którzy mogą się wyspać i na tych, którzy nie mogą

Zdaniem dr Smełki-Leszczyńskiej, nie ma jednej, prostej odpowiedzi na pytanie: jak pracują Polacy. „Polacy pracują bardzo różnie. Snucie opowieści na ten temat należy zacząć od podziału na dwie grupy. Nieco upraszczając, Polacy dzielą się na tych, którzy mogą się wyspać i na tych, którzy nie mogą” - wyjaśnia.

Jednocześnie w naszej kulturze o pracy mówi się jako o czymś uświęcającym, uszlachetniającym i budującym charakter. Rzadko przedstawiamy ją jako wykonywanie konkretnych zadań za pieniądze, częściej jako szansę na stanie się lepszymi, ciekawszymi i bardziej spełnionymi ludźmi. Zofia Smełka-Leszczyńska podkreśla, że narrację samorozwojową nadmuchano niczym gigantyczny balon, co sprawia, że ludzie, którzy nie odbierają w ten sposób swojej aktywności zawodowej, czują, że coś jest z nimi nie tak.

84 proc. pracowników - badanych w ramach „Randstad Workmonitor 2025” - wskazało wynagrodzenie jako czynnik mający największe znaczenie. Również w badaniu Jobhouse „Szczęście w pracy Polaków 2025” dobre wynagrodzenie znalazło się na szczycie listy najważniejszych czynników, które pomagają poczuć szczęście w pracy.

„Badania pokazują, że korelacja między zadowoleniem z pracy a wysokością wynagrodzenia jest ogromna” - wyjaśnia dr Smełka-Leszczyńska.

Mikropoświadczenia - tożsamość zawodową można konstruować drobnymi krokami

Jak zatem powinna wyglądać praca? „Świat w moich oczach byłby dobrze urządzony, gdyby za pracę nie wypłacano nigdy płacy niższej niż taka, która pozwala na bezpieczeństwo ekonomiczne, wysłanie dzieci na wakacje, posiadanie dzieci” - tłumaczy autorka książki „Cześć pracy. O kulturze zap***dolu”. Podkreśla także znaczenie silnych instytucji nadzorujących przestrzeganie praw pracowników oraz możliwości zrzeszania się w związkach zawodowych.

Z kolei narzędziem, które może wspierać wszystkich - bez względu na wiek, wykształcenie czy doświadczenie - w poszukiwaniu zgodnej z własnymi potrzebami i wartościami drogi zawodowej są mikropoświadczenia.

„Na dyplom uczelni trzeba poczekać trzy albo pięć lat, a życie służbowe i w ogóle życie dzieje się dzisiaj o wiele szybciej. I to, co się może wydarzyć w naszej karierze zawodowej w ciągu pierwszych jej trzech lat, może być dużo bardziej dynamiczne, dzięki umiejętnościom zdobywanym i poświadczanym w krótszych o wiele cyklach czasu niż to, co rzekomo otrzymamy, kiedy wreszcie dostaniemy ten upragniony dyplom. W tym kontekście mikropoświadczenia dają poczucie, że tę tożsamość zawodową można drobnymi krokami konstruować” - przekonuje dr Smełka-Leszczyńska.

Mikropoświadczenie to cyfrowy certyfikat potwierdzający zdobycie określonych umiejętności. Jest efektem ukończenia krótkich form uczenia się, np. kursów i szkoleń. Przyznawane przez uprawnionego wydawcę zgodnie z precyzyjnymi standardami zapewniającymi wysoką jakość i wiarygodność.

Rozmowa z dr Zofią Smełką-Leszczyńską dostępna jest na: microcredentials.pl, YouTube i Spotify.

Podcast „Po pierwsze, umiejętności. Podcast o tym, jak być na czasie” realizowany jest w ramach projektu „Mikropoświadczenia - pilotaż nowego rozwiązania wspierającego uczenie się przez całe życie”, który jest finansowany z Funduszy Europejskich dla Rozwoju Społecznego (FERS). #FunduszeUE

KONTAKT:

Ryszard Kamiński, rzecznik prasowy

Instytut Badań Edukacyjnych - Państwowy Instytut Badawczy

tel.: 785 770 228

e-mail: rzecznik@ibe.edu.pl 

Ewa Sularz-Wysocka

Główna ekspertka ds. rozwoju i upowszechniania usług cyfrowych

Mikropoświadczenia - pilotaż nowego rozwiązania wspierającego uczenie się przez całe życie

tel.: 690 541 130 

e-mail: e.sularz@ibe.edu.pl 

Źródło informacji: Instytut Badań Edukacyjnych - Państwowy Instytut Badawczy