Dobrze leczyć pęcherz nadreaktywny

Dobrze leczyć pęcherz nadreaktywny

Wbrew powszechnej opinii, to nie „wstydliwa dolegliwość” ani „oznaka starzenia, z którą nie można nic zrobić”. To poważna i często bolesna choroba, którą można i trzeba leczyć. Pacjenci rzadko sami o niej mówią, częściej „trzeba to z nich wyciągać”. Jeśli już zdecydują się o tym opowiedzieć, wynika to zwykle z tak znaczącego nasilenia objawów, które w zasadzie wyklucza normalne funkcjonowanie w pracy i życiu prywatnym.

Przełamać wstyd

Mimo licznych kampanii, nadal tylko 1/3 chorujących na OAB zgłasza się do lekarza, a 2/3 decydują się na taką wizytę dopiero po dwóch latach od wystąpienia objawów.

„Dzieje się tak z różnych powodów - mówi Anna Sarbak, prezes Stowarzyszenia Osób z NTM UroConti. - Na pewno konieczny jest wzrost świadomości pacjentów. Osobny problem to przełamanie bariery wstydu. Warto podkreślić, że również wśród lekarzy świadomość częstości tej choroby bywa niska. Lekarze pierwszego kontaktu, a nawet ginekolodzy czy urolodzy, niestety nie pytają o te dolegliwości. A pacjentka albo się krępuje powiedzieć albo uważa się, że skoro lekarz nie pyta, to nie jest to nic ważnego”.

Utrzymać standardy

Pacjenci z NTM nie chcą mieć lepiej niż ci w innych krajach. Chcą jedynie wyrównania szans na wyleczenie. Polscy lekarze mają do dyspozycji 2 leki w leczeniu zespołu pęcherza nadreaktywnego, a na świecie jest ich 10. W drugiej linii leczenia, kiedy leki starszej generacji nie działają, w ogóle nie ma żadnego leku.

„To nie jest tak, że nie doceniamy starań ministerstwa, bo z perspektywy 10 lat działalności Stowarzyszenia, akurat w ciągu dwóch ostatnich, naprawdę sporo zmieniło się na korzyść pacjentów z nietrzymaniem moczu. Przede wszystkim, po wielu latach naszych starań, nie ma już wymogu badania urodynamicznego, które było drogie, upokarzające i zupełnie nieuzasadnione medycznie. Co prawda zostało ono zniesione tylko w refundacji jednego leku, solifenacyny, ale przynajmniej w tym przypadku dorównaliśmy do światowych standardów. Jednak, w co trudno uwierzyć, drugiej linii leczenia w Polsce nie ma w ogóle. Tu nadal odstajemy od Europy”.

OAB można leczyć

Zespół pęcherza nadreaktywnego nie prowadzi do śmierci, ale potrafi tak utrudnić życie, że w skrajnych przypadkach pacjenci ograniczają lub zrywają wszelkie kontakty towarzyskie, zamykają się w czterech ścianach, tracą pracę, a nawet wpadają w depresję. Tymczasem leczenie OAB jest możliwe. Potrzebne są dwie rzeczy. Pierwsza to przełamanie wstydu i udanie się po pomoc do lekarza. Druga - to dostęp do nowoczesnego leczenia farmakologicznego. Gdy ono nie zadziała pojawia się droższe leczenie zabiegowe małoinwazyjne (toksyna botulinowa, neuromodulacja krzyżowa). Wykorzystując wszystkie linie leczenia pacjent ma dużą szansę na odzyskanie poczucia godności i utraconej radości życia.

Więcej informacji:

Anna Sarbak

prezes Stowarzyszenia UroConti

tel. kom. +48 884 997 931

e-mail: zg@uroconti.pl