Panel ekspercki nt. wyzwań w neurologii - „Stan obecny i wyzwania polskiej neurologii w kontekście starzejącego się społeczeństwa”

Uroczystego otwarcia dyskusji panelowej dokonał Jakub Gołąb - prezes Instytutu Spraw Społecznych.

„Choroby neurologiczne, takie jak choroba Alzheimera, Parkinsona czy udary mózgu (…) obejmują nie tylko wydatki na leczenie, rehabilitację i leki, ale również koszty pośrednie, takie jak utrata produktywności opiekunów czy konieczność wcześniejszego przechodzenia na emeryturę. To jedno z najpoważniejszych wyzwań współczesnej medycyny i kluczowy obszar polityki zdrowotnej w Polsce” - mówił Jakub Gołąb.

Następnie przemówienie wprowadzające do dyskusji wygłosił Piotr Nowicki - dyrektor Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Zaznaczył, że potrzeba rozwoju opieki neurologicznej dotyczy zarówno infrastruktury, jak i kadr. „Jako placówka zajmująca się neurologią na poziomie ostrym i planowym widzimy, jak rośnie liczba przypadków. Jeśli nie zostaną wdrożone zmiany organizacyjne i finansowe, system może się załamać” - ostrzegał dyrektor IPIN Piotr Nowicki.

Dyskusję panelową poprowadził ekspert systemu ochrony zdrowia dr Jakub Gierczyński, MBA - członek Zespołu Ekspertów przy Rzeczniku Praw Pacjenta i Rzeczniku Praw Obywatelskich. Udział w panelu wzięli udział najważniejsi polscy eksperci, w tym prof. Halina Sienkiewicz-Jarosz - przewodnicząca Krajowej Rady ds. Neurologii, prezes-elekt Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, która wskazała potrzebę systemowego podejścia do leczenia chorób neurologicznych:

„Neurologia to nie tylko choroby wieku podeszłego i otępienia - to także choroby rzadkie, które wymagają wysokospecjalistycznej opieki. (…) Diagnostyka i leczenie to rola neurologów, ale zapobieganie i edukacja powinny być wspólnym zadaniem całego systemu” - mówiła prof. Halina Sienkiewicz-Jarosz.

Głos zabrał również prof. Bartosz Karaszewski, konsultant krajowy w dziedzinie neurologii, który zaznaczył, że realne zmiany już się rozpoczęły. „Wspólnie z resortem zdrowia pracujemy nad nową umiejętnością w neurologii: medycyną udaru mózgu, poprawiamy ścieżki pacjenta i dążymy do odwrócenia piramidy świadczeń. Ale to wymaga inwestycji i odwagi decyzyjnej” - dodał.

Prof. Bartosz Karaszewski wskazał również potrzebę poprawy regulacji.

„Nowelizacja ustawy refundacyjnej to szansa na stworzenie systemu referencyjności i elementów opieki koordynowanej w neurologii” - mówił.

Podkreślił priorytet zadbania o warunki leczenia choroby Parkinsona, mówiąc:

„Warto podkreślić, że choroba Parkinsona stanowi ważny, choć mniejszy element wśród programów leczenia neurologicznego. (…) Dość niewielkie są liczby pacjentów z chorobą Parkinsona, z programu lekowego B90 korzysta niewielu pacjentów, po ośmiu latach jego funkcjonowania jest ich tylko 532” - pokazując, że obecne programy obejmują niewystarczającą liczbę pacjentów.

Perspektywę akademicką uzupełnił prof. Dariusz Koziorowski - kierownik Kliniki Neurologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, wskazując luki systemowe w zapewnianiu dostępu do leczenia pacjentów chorych na chorobę Parkinsona jako szczególnego współczesnego wyzwania w leczeniu chorób neurologicznych. „Dostęp do poradni parkinsonowskiej i możliwość cięcia liczby przyjęć pacjentów to poważny problem, który wymaga dyskusji. (…) Brak programu opieki koordynowanej dla pacjentów z chorobą Parkinsona to jedno z największych wyzwań, nad którym bardzo intensywnie pracowaliśmy, ale program nadal nie ruszył”.

Z potrzebą priorytetyzacji choroby Parkinsona w ramach działań ukierunkowanych na zwiększenie dostępności leczenia neurologicznego zgodził się Wojciech Machajek - prezes Fundacji Chorób Mózgu, który zaapelował o równość dostępu do leczenia: „Na papierze są 24 ośrodki leczenia Parkinsona, ale w rzeczywistości tylko część działa aktywnie. To nie tylko brak środków, ale też brak woli systemowej, słabe zainteresowanie”.

„Proszę, byśmy nie byli obojętni na tę sytuację, jaka jest w chorobach mózgu w Polsce... Jeśli przegapimy te problemy, to naprawdę dzieci i wnuki nam nie darują” - o długoterminową perspektywę w organizacji terapii apelował Wojciech Machajek.

Potwierdził to ekspert systemu ochrony zdrowia Krzysztof Łanda: „W Polsce nasi pacjenci mają problem z dostępem do lekarzy. Jeżeli on już trafi rzeczywiście pod opiekę, to jest dobrze zaopiekowany. Ale problemem jest dostępność, a więc wszechobecne kolejki do świadczeń”.

Potrzebę dążenia w tym samym kierunku zwiększania dostępności świadczeń dla pacjentów chorych na chorobę Parkinsona wskazała dr Katarzyna Śmiłowska z Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Sosnowcu: „Kluczowe są dla nas poradnie parkinsonowskie, które umożliwiłyby większą przepustowość ośrodków i włączenie więcej osób do terapii” - mówiła, wskazując perspektywę lekarza-neurologa.

Uczestnicy przyjęli z zadowoleniem, że punkt widzenia podziela również przedstawiciel Rzecznika Praw Pacjenta - Jakub Adamski, dyrektor Departamentu Współpracy Rzecznika Praw Pacjenta.

„Podstawowym problemem jest wzrost nierówności dostępu do świadczeń dla pacjentów, szczególnie w kontekście starzejącego się społeczeństwa - mówił, podkreślając powagę wyzwania w postaci zapewnienia dostępu do leczenia pacjentom neurologicznym, w szczególności pacjentom leczonym na chorobę Parkinsona. - W neurologii widzimy, że coraz większa grupa pacjentów zostaje na uboczu, ponieważ nie wszyscy mają dostęp do specjalistycznych ośrodków”.

Ministerstwo Zdrowia reprezentował zastępca dyrektora Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji Mateusz Oczkowski, który zapowiedział nowe otwarcie w oferowaniu programów lekowych pacjentom:

„Trzeba stworzyć bardziej przyjazną strukturę obsługi programów lekowych, żeby pacjenci mogli lepiej korzystać z terapii”.

Jednocześnie wskazał potrzebę objęcia większego wolumenu pacjentów programami lekowymi.

„Chcemy, żeby było sześciokrotnie więcej pacjentów zabezpieczonych w programach lekowych” - dodał.

Źródło informacji: Instytut Rozwoju Spraw Społecznych